Hikaye Hakkında
Türkiye’de 6 Şubat 2023 tarihinde saat 04.17’de, Kahramanmaraş’ın Pazarcık ilçesi merkezli 7,7 ve 7,6 büyüklüğünde iki büyük deprem meydana geldi. Kısa aralıklarla yaşanan bu depremler, başta Hatay, Adıyaman, Maraş, Gaziantep, Osmaniye, Urfa, Adana, Malatya, Kilis ve Diyarbakır olmak üzere geniş bir coğrafyada büyük bir yıkıma yol açtı. Gece saatlerinde yaşanan felaket, milyonlarca insanı uykusunda yakaladı ve şehirler bir anda enkaza dönüştü.
Resmî kaynaklara göre, depremin etkisiyle 10 ilde 50 binden fazla insan hayatını kaybetti, 100 binden fazla kişi yaralandı. Yüz binlerce bina ya tamamen yıkıldı ya da ağır hasar aldı. Yüz binlerce insan evsiz kaldı; yüz binlercesi yaşadığı yerleri terk etmek zorunda kalarak başka şehirlere göç etti. Bu büyük yıkım, yalnızca fiziksel mekânları değil, insanların hayatlarını, anılarını ve gelecek umutlarını da derinden etkiledi. Yaşananlar, Türkiye tarihinin en büyük felaketlerinden biri olarak hafızalara kazındı.
Depremin hemen ardından bölgeye gitmedim; o an için orada bulunup fotoğraf çekmenin etik olmadığını düşündüm. Önceliğim, bir fotoğraf üretmekten ziyade, insanlara doğrudan destek olabilmekti. Bu nedenle önce bir yardım organizasyonunda çalışarak depremzedelere yardım etmeye çalıştım. Zaman geçip ilk şok ve acı biraz olsun hafiflediğinde, kameramı elime aldım. Amacım felaketi yeniden üretmek değil, depremin geride bıraktığı izleri, yıkımın içinde devam etmeye çalışan hayatları ve sessiz tanıklıkları belgelemekti. Çektiğim her kare, yaşanan büyük felaketin ardından geriye kalanları hatırlatma ve unutmama çabasının bir parçası oldu.